Paulina Smaruj

Zakład Genetyki Bakterii
Instytut Mikrobiologii
Wydział Biologii
Uniwersytet Warszawski
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Większość przedstawicieli Bacteria i Archaea posiada złożone systemy odpornościowe określane jako CRISPR (Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic Repeats)-Cas (CRISPR-associated proteins). Maszyneria molekularna systemów CRISPR-Cas specyficznie rozpoznaje i degraduje obcy inwazyjny DNA (i/lub RNA) pochodzenia wirusowego i plazmidowego. Pod względem genetycznym systemy CRISPR-Cas są złożone z adaptacyjnych i efektorowych komponentów, których historia ewolucyjna jest przynajmniej częściowo niezależna. Na podstawie analiz porównawczych genomów stwierdzono, że komponent adaptacyjny wywodzi się od kaspozonów - relatywnie niedawno opisanych ruchomych elementów genetycznych, które wykorzystują do transpozycji białko o wysokiej homologii do Cas1 (odpowiedzialnego za insercję sekwencji rozdzielających w systemach CRISPR-Cas). Biorąc pod uwagę złożoność prokariotycznych systemów odpornościowych niewątpliwie są one produktami zawiłego ciągu zdarzeń ewolucyjnych, którego przebieg aktualnie próbuje się odtworzyć. 

Opiekun Naukowy: prof. dr hab. Dariusz Bartosik

Adrian Macion

Zakład Genetyki Bakterii
Instytut Mikrobiologii
Wydział Biologii
Uniwersytet Warszawski
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Komputery DNA? Brzmi absurdalnie? Nic bardziej mylnego! Na seminarium KNBM dowiecie się jak możemy wykorzystać DNA do wykonywania prostych obliczeń na poziomie pojedynczej komórki. Inteligentny system detekcji choroby i wydzielania leku to tylko część możliwości tej techniki. Co więcej? Tego dowiecie się na wykładzie.

Paulina Smaruj

Zakład Genetyki Bakterii
Instytut Mikrobiologii
SKN Biologii Molekularnej
Uniwersytet Warszawski
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Rekombinacja zlokalizowana jest reakcją cięcia i łączenia DNA w specyficznych miejscach prowadzącą do precyzyjnych rearanżacji genetycznych. Integrazy serynowe są enzymami klasyfikowanymi jako jedna z dwóch dużych rodzin rekombinaz pochodzenia fagowego. In vivo rozpoznają sekwencje att w materiale genetycznym faga i genomie gospodarza. Ich aktywność enzymatyczna warunkuje integrację DNA faga w chromosom bakteryjny (wejście w cykl lizogenny) oraz wycięcie (wejście w cykl lityczny). Reakcja rekombinacji katalizowana przez integrazę serynową jest wysoce jednokierunkowa i może zostać odwrócona (skutkując in vivo wycięciem profaga) w obecności dodatkowego białka - czynnika RDF (Recombination Directionality Factor). Możliwość precyzyjnej kontroli kierunku reakcji doprowadziła do stworzenia narzędzi inżynierii genetycznych opartych na intergrazach serynowych.