Klaudia Staśkiewicz

Koło Naukowe Botaniki UW

Warszawskie Stowarzyszenie Biotechnologiczne „Symbioza”

Wyobraź sobie, że grasz w grę, w której jesteś komórką i bierzesz udział w igrzyskach. Uczestnicy konkurują ze sobą nawzajem o zasoby, a celem jest przetrwanie w zmiennych warunkach środowiska. Możesz wybrać, w którym kierunku będziesz się rozwijać i jakie cechy wykształcać, aby zwiększyć szansę zwycięstwa. Nie bez znaczenia będzie obrana strategia. Możesz zdecydować się na samodzielność lub współpracę z pozostałymi konkurentami. Oczywiście każdy chciałby wygrać, zatem warto opierać się na swoich własnych umiejętnościach.

Adrian Macion
Prezes, Koło Naukowe Biologii Molekularnej                                                          

„Kłamca ma zaletę – wyobraźnię”

                               — Tadeusz Szyfer

 

Robin Dunbar, amerykański psycholog i antropolog, w swojej książce „Pchły, plotki a ewolucja języka. Dlaczego człowiek zaczął mówić?” wykłada czytelnikowi teorię, według której plotki i niewielkie kłamstwa uczestniczyły w tworzeniu ścisłych więzów w rozwijających się ludzkich społecznościach. Jednak naginanie prawdy towarzyszy nam nawet w czasach współczesnych, gdy bliskie relacje w rodzinie czy grupie znajomych są dla nas oczywistością. Jednak ludzie nie są jedynymi organizmami, które zdolne są do tworzenia społeczności. Tę umiejętność „opanowały” nawet bakterie, które w środowisku wodnym, glebie czy zainfekowanych przez siebie tkankach, konstruują „fizycznie i socjologicznie” wielowarstwowe układy komórek. Jak wiele psychologii możemy więc wepchnąć w pojedyncza komórkę? Okazuje się, że podstawowe modele oparte na regule zysków i strat czy też ekonomii behawioralnej po przełożeniu na formuły matematyczno-logiczne znajdują zastosowanie nawet wśród tych niemal najprostszych organizmów. Z uwagi na strukturalną złożoność biofilmów niezbędna jest czasami umiejętność podziału funkcji społeczności. Wśród tak zróżnicowanej społeczności trafiają się też niemal pasożytnicze formy komórek-oszustów, które nie wspomagają przetrwania społeczności, a czerpią zyski z jej istnienia.

Dominika Kalinowska

Koło Naukowe Biologii Molekularnej UW

Układ dokrewny obejmuje gruczoły wewnątrzwydzielnicze oraz specjalne komórki innych narządów ciała. Wraz z układem nerwowym i immunologicznym stoi na straży utrzymania homeostazy w organizmie. W tym artykule skupimy się na najważniejszych gruczołach, hormonach i regulowanych przez nie mechanizmach.

Elvira Chapkauskaitse

Koło Naukowe Biologii Molekularnej UW

Białka – łańcuchy (sekwencje) kolejno ułożonych aminokwasów, które są połączone ze sobą wiązaniami peptydowymi. Białka to związki złożone co najmniej ze 100 aminokwasów, a pewna ich grupa zawiera składnik niebiałkowy. Na tej podstawie dzielimy białka na proste (składające się wyłącznie z aminokwasów) i złożone (zawierające dodatkowo lipidy, oligosacharydy, histony, jony metali ciężkich). Ze względu na różnice w rozpuszczalności i kształtu cząsteczki dzielimy białka na globularne (sferyczne) i fibrylarne (włókienkowe).

Jonatan Audycki

Koło Naukowe Biologii Molekularnej UW

Ewolucja biologiczna to, najprościej mówiąc, dziedziczenie ze zmianą. Ewolucja jest procesem, któremu podlegają całe grupy organizmów na przestrzeni kolejnych pokoleń; ewolucja nigdy nie zachodzi na pojedynczym osobniku (wspomnijcie Pokemony jeszcze jeden raz, I dare you, I double dare you). Teoria ewolucji opiera się na kilku głównych (całkiem oczywistych) założeniach: występowania zmienności w populacjach organizmów, dziedziczności tej zmienności, występowania ograniczonej puli zasobów i konkurencji osobników populacji o te zasoby.

Niektórzy uważają teorię ewolucji za najwspanialszą i najpiękniejszą teorię naukową jaka kiedykolwiek powstała, a sam proces za najbardziej fascynujące zagadnienie w biologii.